فشار خون در بارداری

فشار خون در بارداری

در دوران بارداری ، تشخیص فشار خون بالا یا هیپرتاسیون مزمن باید مورد تایید قرار گیرد . هدف درمان ، کاهش پیامدهای نا مطلوب مادری . جنینی است . درمان در راستای پیشگیری از هیپرتانسیون های متوسط و شدید و نیز به تعویق انداختن یا اصلاح هیپرتاسیون ناشی از بارداری صورت می گیرد. با تجویز داروها تا حدی می توان به این اهداف نائل شد. پایش خون توسط خود فرد بایستی مورد تشویق قرار گیرد، اما در عین حال باید در مورد دقت وسایل خودکار اندازه گیری فشار خون احتیاط های لازم به عمل آید. فرد باید تشویق شود تا رفتارهای بهداشتی خود را اصلاح کند، به عنوان مثال تغذیه خود را کنترل کرده و رفتارهایی مانند استعمال دخانیات، نوشیدن الکل و مصرف کوکائین و سایر مواد غیرمجاز را کاهش دهد.

فشار خون در بارداری

کنترل فشار خون 

زنان باردار مبتلا به فشار خون بالا یاهیپرتانسیون شدید، بایستی طبق اندیکاسیون های مادری و صرف نظر از وضعیت بارداری تحت درمان قرار گیرند. این اندیکاسیون ها عبارتند از سابقه عوارض نامطلوبی مانند حوادث مغزی-عروقی، انفارکتوس میوکارد و اختلال عملکرد قلب و کلیه. آغاز درمان ضدفشار خون در زنان بارداری که فشار سیستولیک پایدار بالای ۱۵۰ میلی متر جیوه یا فشار دیاستولیک پایدار بالای ۱۵۰ میلی متر جیوه یا فشار دیاستولیک ۹۵ تا ۱۰۰ میلی متر جیوه یا بالاتر دارند و از سایر جهات سالم هستند، مهم است. در صورت اختلال عملکرد اعضای انتهایی، درمان باید زمانی آغاز شود که فشار دیاستولیک ۹۰mmHg یا بیشتر است .

برای آشنایی بیشتر در مورد بیماری های دوران باردرای می توانید مقاله مشکلات پوستی در بارداری وسقط مکرر چرا و به چه علت؟ و شرایط کشت جنین (IVF) را مطالعه فرمایید.

کنترل دقیق

طی یک دهه اخیر، عقیده بر این بوده است که «کنترل دقیق» فشارخون (همانند کنترل دقیق قند خون در زنان باردار دیابتی) می تواند پیامدهای مادری و پری ناتال را بهبود بخشد .

داروهای ضدفشارخون

دیورتیک ها

دیورتیک های تیازیدی، اولین گروه دارویی هستند که به طور موفقیت آمیزی هیپرتانسیون مزمن را درمان کردند. در افراد غیر باردار مبتلا به فشار خون، دیورتیک های تیازیدی و دیورتیک های مؤثر بر قوس هنله (مانند فوروماید) به طور شایع مورد استفاده قرار می گیرد.در کوتاه مدت ، این دارو ها باعث دیوورز آب و سدیم و در نتیجه کاهش حجم داخل عروقی می شوند، اما به مرور، با دفع سدیم، کاهش حجم اصلاح می گردد. داروهای مذکور باعث کاهش مقاومت عروق محیطی می شوند. این ویژگی احتمالا درازمدت موجب کاهش موربیدیته و مرگ و میر خواهد شد. داروهای تیازیدی ممکن است تا حدودی دیابت زا باشند و ممکن است در زنان باردار بازگشت مجدد حجم داخل عروق رخ ندهد .

به علت نگرانی هایی که در رابطه با اثر دیورتیک ها بر افزایش حجم پلاسمای مادر وجود دارد در دوران بارداری خصوصا پس از هفته ۲۰، این داروها به عنوان خط اول درمان مد نظر قرار نمی گیرند.

به منظور کسب اطلاعات بیشتر در زمینه ی مراقبت های دوران باروری بهتر است به یک متخصص زنان و زایمان و زیبایی مراجعه نمایید که ما در این مقاله دکتر فرزانه حجت را معرفی می نماییم .ایشان با تبحر و خبرگی کامل این پروسه را به بهترین وجه اعمال می کند. شماره تماس با مطب خانم دکتر حجت در کرج 02632555530

توصیه هایی برای درمان در دوران بارداری

توصیه می شود افرادی که فشار خون آن ها از سطوح آستانه ای 150 تا 160 میلی متر جیوه برای فشار سیستولیک یا 100 تا 110 میلی متر جیوه برای فشار دیاستولیک بالاتر است و نیز در مواردی که آسیب اعضای انتهایی وجود دارد درمان به صورت تجربی انجام شود . در برخی افراد هیپرتاسیون های نگران کننده، علی رغم تجویز دارو های معمول از بین نمی رود . توجه اصلی در این زنان به سوی احتمال شدید هیپرتانسیون در اثر بارداری یا با بدون پره اکلامپسی اضافه شده ، معطوف شده است .

کلام آخر

فشار خون در بارداری جزو بیماری های شایع در بارداری است که می تواند دوران بارداری و نحوه زایمان را تحت شعاع خود قرار دهد . اما با رعایت مراقبت های لازم می توانید عامل ایجاد کننده را از بین برده یا به حداقل برسانید . در این زمینه متخصص زنان و زایمان می تواند مشاوره های مناسب را در اختیار شما قرار دهد .

ارسال پاسخ

5 × 2 =